қиянат


қиянат
зло,злоупотребление, вымогательство

Казахско-русский словарь для учащихся и студентов. 2015.

Смотреть что такое "қиянат" в других словарях:

  • қиянатқұмар — сын. Біреуге қиянат жасауды ұнататын, қиянатшыл (адам) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • қиянатқұмарлық — зат. Қиянат жасауға құмарлық, қиянатшылдық. Қ и ян а т қ ұ м а р л ы қ түбі қияпатқа ұрындыратыны ежелден белгілі (Ә.Нұрпейісов, Соңғы., 465) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • Ахимса — (санскр.) – жер бетіндегі тіршілік формаларының (адамның, жануарлардың және бүкіл табиғаттың) өзара байланыстылығы, біртұтастығы, үнді философиясындағы және дінінде тіршілік иелеріне зиян келтірмеу, қиянат жасамау деген этикалық (моральдық)… …   Философиялық терминдердің сөздігі

  • жәбір — ар. зат. Біреуге жасаған қиянат, жапа, қорлық зорлық …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • зәбір — ар. зат. Азап, жапа, езгі, қорлық зорлық, қиянат …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • арамсан — (ҚХР) біреуге қиянат істеу арқылы тапқан ақша немесе зат. Барма әлде ұрлап тыққан а р а м с а н ы ң (Халық айтысы) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • барықтау — (Алм., Шел.) анықтау, білу. Сиырыңды қасқыр жеді ме, б а р ы қ т а, маған қиянат істеме (Алм., Шел.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • гүнә — (Шымк.: Арыс, Кел.; Өзб., Ташк.; Қарақ.: Бер., Амуд., Шым., Хож.) күнә. Біреуге қиянат жасап, г ү н ә арқалаған адам емеспін (Ташк., Аққ.). [Түрікменше гүна (Рус. туркм. сл., 1956); қарақ. гүна (Рус. карак. сл., 1967); өзб. гунох (Узб. рус. сл.,… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • көзгерекі — (Қарақ.) көпе көрнеу, көрінер көзге, ашықтан ашық. Ол оған к ө з г е р е к і қиянат жасауға бара алған жоқ (Қарақ.). Содан бері к ө з г е р е к і жасалған зорлық зомбылықты маштан талау деп атайтын Доңызтауда (Ж. Тәш., Алғаш., 88) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қоңшы — (Көкш., Қ ту) көрші. Қ о ң ш ын ы ң қарызы ауыр, мен оған қиянат жасамаймын, – дейді бала (Көкш., Қ ту) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қылапат — 1 1. (Жамб., Шу) пәле, зорлық. Жігіттің жақсысы қалып айтпайды, қ ы л а п а т салмайды (Жамб., Шу). 2. (Алм., Кег.) қиянат. Ешкімге қ ы л а п а т істегенім жоқ (Алм., Кег.) 2 (Алм., Шел.) алдамшы, өтірікші. Байбосын жарықтық тұрған бойы қ ыл а п… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.